Աշխարհաքաղաքական քարտեզի վրա տեղի են ունենում տեկտոնական շարժեր, որոնք մոտ ժամանակներս ամբողջությամբ կվերաձևեն ուժերի հավասարակշռությունը Հարավային Կովկասում։ Քանի դեռ Պուտինը պատկերում էր հերթական կեղծ ընտրությունները, ուկրաինական բանակը նորագույն սեփական բալիստիկայով և հեռահար դրոններով հերթական ծանր հարվածը հասցրեց Մոսկվային և Ուֆային։ Այս հաջողված գործողությունների արդյունքում արդեն իսկ պարալիզացված է Ռուսաստանի նավթավերամշակման ընդհանուր հզորությունների շուրջ 10%-ը, ինչը Մոսկվայում հանգեցրել է բենզինի կտրուկ դեֆիցիտի, կիլոմետրանոց խցանումների և ՄԿԱԴ-ում արյունոտ վթարների։ Ռուսաստանի մայրաքաղաքի վրայով «պաշտպանված երկնքի» մասին առասպելը վերջնականապես այրվեց, և սա հստակ աշխարհաքաղաքական ազդակ է թե՛ Բաքվի և թե՛ նրա հովանավոր Անկարայի համար։
Այս ֆոնին ուշագրավ է դառնում միջազգային դիվանագիտության ետնաբեմը։ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հեռախոսազրույցի ընթացքում բազմիցս խնդրել ու պահանջել է Վլադիմիր Զելենսկուից դադարեցնել հարվածները ռուսական նավթավերամշակման գործարաններին՝ պատճառաբանելով համաշխարհային շուկայում դիզելի գների աճով։ Սակայն Ուկրաինան, ճիշտ զանգի նախորդ գիշերը հարվածելով Կապոտնյայի գործարանին, բարձրացրեց խաղադրույքները և ցույց տվեց, որ պատրաստ է խոսել միայն ուժի դիրքերից։ Թրամփը փորձում է փրկել Պուտինին ուկրաինական նոր բալիստիկ հրթիռներից, որոնք փաստացիորեն հաջողությամբ փորձարկվեցին հենց Մոսկվայի վրա, ինչպես խոստացել էր «Ֆայր Փոյնթ» (Fire Point) ընկերության ղեկավար Շտիլերմանը։
Այս տեխնոլոգիական ուժեղացումը ստիպում է Ադրբեջանին տենդագին քարոզչական պատերազմ վարել Եվրոպայի դեմ՝ անվանելով Եվրախորհրդարանը «Միքի Մաուսի խորհրդարան»։ Բաքվի իրական նպատակն է մեկուսացնել Հայաստանը, որի ժողովուրդը ձգտում է դեպի Եվրոպա, և հող նախապատրաստել եվրոպական դիտորդներին տարածաշրջանից դուրս մղելու համար՝ Հարավային Կովկասում բացարձակ ուժային գերիշխանություն հաստատելու նպատակով։ Նրանք սարսափում են Ֆրանսիայի արտգործնախարար Ժան-Նոել Բարոյի հայտարարություններից, ով նշեց, որ Եվրոպան ձևավորվում է որպես երրորդ գերտերություն, որն ընդունակ է պաշտպանել իր գործընկերներին, մինչդեռ Կանադան ընտրում է եվրոպական ինտեգրացումը՝ ի հեճուկս Թրամփի սպառնալիքների ու ֆրանսիական կղզիների նկատմամբ տարածքային հավակնությունների։ Բաքուն ցանկանում է Հայաստանին փակել տարածաշրջանային վակուումում, որտեղ կմնան միայն թուլացող Մոսկվան և Մերձավոր Արևելքի նոր հակամարտությունների մեջ խրվող Անկարան, որին հուսիթները սպառնում են «երկաթե ձեռքով», իսկ Հունաստանն ու Իսրայելը պատրաստվում են մեծ պատերազմի։
Մինչդեռ ռազմաճակատում ուկրաինական բանակը ցուցադրում է տակտիկական հեղափոխություն։ Լիմանի ուղղությամբ 3-րդ բանակային կորպուսը՝ գեներալ Անդրեյ Բիլեցկու հրամանատարությամբ, «Վիվալդի» օպերացիայի շրջանակներում ազատագրել է ևս 40 քառակուսի կիլոմետր տարածք՝ կիրառելով աշխարհում առաջին անգամ ծանր դրոններից ցամաքային կամիկաձե-ռոբոտների դեսանտավորում թշնամու թիկունք։ Ռուսական բանակի կորուստներն այստեղ անցել են 3000-ը, իսկ Ուկրաինայի ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի պաշտոնական հաղորդագրությունները հաստատում են ռուսական նորագույն «Կաստա», «Բուկ-М3» և «Նեբո-Ու» ռադարների ու ՀՕՊ համակարգերի համակարգված ոչնչացումը։ Ռուսական մեքենան սպառել է իրեն, և Պուտինի հավակնություններն ու նրա բանակի իրական կարողությունները բացարձակապես անհամատեղելի են։
#Լուրեր #Անալիտիկա #Հայաստան #Ուկրաինա #Մոսկվա #Թուրքիա #Ադրբեջան #Геополитика #Запад #УдарыПоМоскве #Дроны #ОперацияВивальди #News #Armenia #Ukraine
